Op pad
Normaal gesproken is het rond deze tijd nog redelijk rustig – niet nu. Vooral ons nieuwe software programma houdt iedereen goed bezig. Met de dag raken we meer gewend en dat is maar goed ook, want het drukke voorjaarsseizoen staat voor de deur. Veel van de orders hebben we opnieuw ingevoerd en dat kostte best veel tijd.
Twee weken geleden zijn de oppot-ploegen begonnen en dat gaat in rap tempo. Verder is het plastic van de meeste tunnelkassen afgehaald en zijn alle andere planten die voor de winter waren afgedekt weer van hun winterdek af. Je ziet dan meteen dat veel planten beginnen uit te lopen. Het is hier dan ook erg lekker warm en zonnig weer geweest de laatste tijd.
Het plastic is van de meeste tunnelkassen af.
Besneeuwde wegen
Vorige week donderdag heb ik nog een bezoek gebracht aan onze contractkweker in Rosedale (bij Chilliwack). De dag ervoor had ik nog de webcam gecheckd, want je gaat twee bergpassen over en als het hier mooi weer is, wil dat niet altijd zeggen dat het in de bergen ook mooi weer is. De wegen zagen er op de webcam goed uit, dus geen probleem dacht ik. Totdat ik nog niet eens een half uur bij huis vandaan al sneeuw op de weg had en dat bleef zo tot op ongeveer een half uur rijden bij Rosedale vandaan.
Vooral het laatste stuk als je vanaf het hoogste punt naar beneden gaat is een vervelend stuk: het is vrij steil en er lag sneeuw op de weg met daaronder ijs. De nieuwe ‘Van’ die ik van het werk meehad heeft geen winterbanden en ook geen all-wheel drive of 4 wheel drive, dus dat was wel even spannend. Iedere keer als er anderen harder wilden dan dat ik ging, ben ik maar even wat aan de kant gegaan om ze te laten passeren. Ook grote vrachtwagens..... Er staan op diverse punten langs deze weg borden waarop staat dat je tussen 1 okotber en 1 april winterbanden moet hebben of sneeuwkettingen – ik had geen van beide. 
De wegen waren slecht begaanbaar.
Bezoek aan contractkweker
Maar goed, we hebben het weer gered. Eenmaal in Rosedale regende het, maar we zijn toch maar even de kwekerij over gelopen. Het is wel leuk om te zien dat alles daar toch weer verder is dan hier. Alle sierkersen langs de wegkanten stonden al in volle bloei en ook Forsythia’s. Op de kwekerij zag je ook dat de Spiraea’s en Hydrangea’s al beginnen uit te lopen en sommige Rhodo’s beginnen te bloeien. De Hydrangea’s houden ze nog even in de tunnelkas met het plastic erop. Vorig jaar hadden ze het plastic er in maart al afgehaald en toen hebben ze daar nog een keer onverwachts -14 gehad een nacht. Dat was een beetje te veel voor de Hydrangea’s die al uit begonnen te lopen; er zijn er toen veel dood gegaan en dat risico willen we niet nog een keer lopen.
De kwekerij van onze contractkweker.
In de middag heb ik onze contractkweker nog wat op weg geholpen met ons nieuwe software programma, want dat gebruiken zij ook. Zij houden zelf alles bij wat er op hun kwekerij gebeurt, maar omdat we allemaal hetzelfde programnma gebruiken kunnen we wel van elkaar zien wie er wat heeft en waar het staat.
Vergaderingen
Aan het einde van die middag ben ik nog naar een vergadering geweest van de Canadian Nursery Certification Institute (CNCI), waar het nieuwe certificerings programma DPCP (Domestic Phytosanitary Certification Program) het grootste onderwerp was. Veel kwekerijren hier in British Columbia zijn Phytophthora ramorum gecertificeerd en het is nu de bedoeling dat deze kwekerijen DPCP gecertificeerd gaan worden met als module Phytophthora ramorum.
Ik kreeg de indruk dat niet veel kwekers zich al hadden verdiept in het nieuwe programma en er was best wat weerstand tegen. Het CNCI bestuur, wat uit kwekers bestaat, wil toch het Phytophthora ramorom-programma onderbrengen in het nieuwe DPCP-programma. Hun voorstel is om iedere gecertificeerde Phytophthora ramorom-kweker automatisch over te laten gaan in DPCP. Daarna heeft iedereen tot maart 2012 de tijd om het kwekershandboek te herzien en een externe audit te laten doen. Ik had het kwekershandboek voor Bylands al klaar en dat was ook goedgekeurd, nu alleen de audit nog.
Liftend naar huis
Ik was blij dat ik niet dezelfde dag naar huis terug reed. Toen ik vrijdagmorgen het nieuws keek op tv, zag ik dat het nog meer gesneeuwd had in de bergen en ze zeiden dat er nog wel 10 tot 25 cm bij kon vallen. Niet echt fijn dus. Ik heb toen maar naar kantoor gebeld dat ik wat later zou komen en dat ik het weer af wilde wachten. Even later belden ze mij om te zeggen dat ik maar winterbanden onder de van moest laten zetten. Ik was nog aan het uitchecken toen ik alweer werd gebeld dat de plannen gewijzigd waren. Geen winterbanden. Ik moest maar terugrijden naar de contractkweker in Rosedale en daar zou ik worden opgepikt door de vrachtwagen; de auto kon wel in de trailer.
Zo gezegd zo gedaan. M’n collega was er begin van de middag – we hebben de 'Van' achterin de trailer gereden en zijn op weg gegaan. Het is wel grappig om eens met de vrachtwagen mee te rijden. Dan weet je ook eens hoe dat is. Trouwens, de wegen waren inmiddels prima begaanbaar - ook voor een tweewiel aangedreven van zonder winterbanden.
De wagen paste precies in de trailer.
 |
Reageer |
